Tusk jr Gate

No, to mamy ogórkową Tusk jr Gate. Jaki kraj – takie gate. Tusk jr wysyłał z adresu mailowego, jako Bąk. Podpisał umowę, nie zerwawszy wcześniejszej. Dureń podpisał umowę na niecałe 6 tys. PLN. Chyba najmował się na sprzątaczkę u Plichty, bo tyle piarowiec nie zarabia w żadnej porządnej firmie, tym bardziej, gdy ta we właściwościach ma wpisane przekręty.

Takie polskie gate. Z gate’ów najbardziej lubię Billa Gatesa i Golden  Gate (wszystkie implikacje rzeczowe). Problem jest zupełnie, gdzie indziej, ale jak to z ssakami, które lubią popisać się sapiens - ewolucja nie wszystkim zsunęła łuski z rozumu i zamiast myśleć, trzepią w wodę emocji, wszak z oceanu wyszli.

Po raz pierwszy w życiu jestem w stanie się zgodzić z facetem, który rozpowszechniał gate (gacie – po polsku), Leszkiem Millerem, aby powołać sejmową komisją śledczą. Odsłonić, gdzie i dlaczego nawala prawo w państwie. Przecież szwankuje wśród sędziów, prokuratorów i adwokatów. Ileż trzeba mieć w tym kraju wyroków, aby nie otrzymywać następnego skazującego. Ponoć Plichta miał siedem, a teraz będzie ósmy jego wyrok. Czy dla Plichty nie mogło być łaskawsze prawo polskie? Posadzić go po drugim, albo trzecim wyroku. Przecież gość nie dopuściłby się czwartego, piątego, a tak dobija do ósmego. Geniusz finansowy po liceum ekonomicznym może wszak skończyć na dożywociu, gdy odwiesi mu się wszystkie wyroki i zastosuje algebrę z pierwszej klasy podstawówki. A tak  - co? Odsiedziałby i mógłby w ekonomii robić za geniusza, odpowiednik kogoś w rodzaju Curie-Skłodowskiej. Prezesa NBP.

Wredne państwo ta Polska. Niezwłocznie potrzebna jest społeczeństwu przejrzystość organów prawa. Jakiś inny Polak zechce pójść śladami Plichty i spotka go zawód – kraty za jego geniusz.

Plichta, jak Plichta. Przekręcił kilka tysięcy Polaków, którzy ekonomię liznęli, jak matce podprowadzali z portmonetki. Inni dali się nabrać, bo matka ma jedną portmonetkę – tę, z której się ukradło – klienci Amber Gold liczyli, że Plichta ma tych portfeli więcej. Da za friko zarobić. A on zastosował najbardziej racjonalne wyjście: daliście – to moje; nie jestem Harry Potterem portmonetek.

W polityce zaś  takich Plichtów-Potterów jest więcej. Ba, rozporządzają większym wachlarzem nomenklatury (portmonetek) i nominałów (Goldenów). Czy ktoś słyszał poza Polską o gospodarce patriotycznej?  Nie! Bo w Niemczech, we Francji, w USA, nie ma Potterów patriotów.  A u nas są. Naród geniuszy, wszak Curie-Skłodowska była Polką. Plichta zresztą też.

Jaki naród, takie gate. W kraju politycy mają swoje Amber Gold (nepotyzm). Plichta powinien zostać jednym z towarzyszy z Wiejskiej, nie miałby wyroków, uchodziłby za patriotę. Ten sam popyt złudzeń, podaż talentu żadna.

Pogubienie młodego Tuska

Media dobrały się do Michała Tuska. Już nie popuszczą, prześwietlą dokładnie jego współpracę z Marcinem Plichtą, właścicielem OLT Express i Amber Gold.

Groźniejsze jest zupełnie coś innego, mianowicie do jakich sztuczek ucieknie się Plichta? Oszust chwyci się każdej brzytwy, aby choć część odium zrzucić siebie.

Postawa syna premiera jest naganna w świetle dokumentów opublikowanych przez "Wprost".

Szczególnie umowy o pracę, która wiązała młodego Tuska z przedsiębiorstwem Plichty, gdy pracował jeszcze w oddziele gdańskim "Gazety Wyborczej".

Naczelny oddziału ujawnia, że odpowiedzi rzekomego wywiadu z Plichtą pisał Tusk, czyli dziennikarz "GW".

To jest wielce naganne i smrodliwe. Oby skończyło się na tym. Utajnienie rozpoczęcia jednej roboty, gdy nie rozwiązało się poprzedniej - też należy do rzędu nagannych.

Suchej nitki nie pozostawią na młodym Tusku wrogowie starego Tuska. Pogubił się syn, ojciec może zapłacić. Acz politycznie w tym nie ma wiele do rozegrania, lecz prawica potrafi z niczego upleść bicz. I chłostać Tuska.

Czy Plichta przewróci rząd Tuska?

Biografia Marcina Plichty vel Stefańskiego to materiał na dużo lepszy film niż hollywoodzkie produkcje o wielkich przewałach. Plichta od zawsze przygotowywał się do oszustw, choć ma ledwie 28 lat.

Niewielu potrafi się „pochwalić” biznesem jako nastolatek, którym przekręcił klientów w sieci swojej firmy Multikasy. Co go za to spotkało? Nic, bo co to za wyrok: rok i 10 miesięcy w zawieszeniu.

Metoda Plichty jest prosta, jak drut, dlatego genialna. Pośredniczyć. Zbierać pieniądze od klientów i wkładać na swoje konto. Tak postępował w Multikasie, tak postanowił kontynuować w nowym biznesie, acz na o wiele większą – jak na warunki polskie – ogromną skalę.

Metoda prosta, jeszcze trzeba znaleźć do niej klucz. Wszak finanse to biznes wrażliwy na opinie i plotki, a wyrok na karku. Wymyślił: znaleźć zonę, zmienić nazwisko i jeszcze dorzucić takie szczegóły, o których będziemy się dowiadywać, a których mogli nawet nie wymyślić scenarzyści hollywoodzcy.

Przede wszystkim nie pokazywać swojej gęby, bo zrobią fotkę i o to i owo zapytają. Trudniej w takim wypadku manipulować.

Tak wystartował Plichta (vel Stefański) – z żoną, jej nazwiskiem i firmami, które miały pośredniczyć między forsą klienta a jego kieszeniami. OLT Express szybko zdobył setki tysięcy klientów z powodu nikczemnie niskich cen, jako przewoźnik. Każdy chce latać za friko (bo 99 zł to bezcen). Zapłacili podróżnicy, a Plichta szmalu nie odprowadził tam, gdzie trzeba, bo zna tylko jeden adres: własną kieszeń.

Jeszcze ciekawiej rzecz przedstawia się z Amber Gold. Nazwa chwytająca klienta za chciwe gardło. Procenty o wiele większe niż w tradycyjnych bankach. Przede wszystkim genialne zabezpieczenie. Kupujecie, kochani,  złoto, które jest zdeponowane w szwajcarskich bankach.

I znowu pośrednictwo: szmal klienta via Amber Gold, cel: kieszeń Plichty. No i wzięło - i upadło. Ale czy na pewno? Plichta choć młodziutki to przezorny, jak geniusz Einsteina w teorii względności.

Gdy firmy Plichty upadły, uruchomił narzędzia, które wcześniej musiał przygotowywać, bo nie mógł uwzględniać, że na rynku oszustw zbyt długo się utrzyma. Służby specjalne na niego się uwzięły i doprowadziły do upadków, bankructw. Wskazał na ABW, a jako dokument: fałszywkę notatki.

W międzyczasie wypłynęła współpraca Michała Tuska, syna premiera, wczoraj wieczorem wypłynęła. Młody Tusk wykonywał ekspertyzy techniczne dla przewoźnika OLT, a nie dla Amber Gold. Lecz to w tym wypadku jest dla świata medialnego drugorzędne. Ważne, że młody Tusk jest związany  z osobą oszusta (lepszy niż Bagsik i Gąsiorowski) Plichty (vel Stefański).

Sprawa jest tak rozwojowa – że użyję nowomowy organów – iż można spodziewać się telenoweli na cały sezon. Gdy to piszę, właśnie skończyła się konferencja prasowa Plichty. Niemal klasyka. Zabiliście OLT Express, zabijacie Amber Gold – powiedział Plichta vel Stefański.

W ten sposób może Plichta jeszcze długo pociągnąć, bo z pewnością jest przygotowany, co widać po jego interesach. Jak uwikłany jest młody Tusk? Czy rzeczywiście tylko tyle, co wyjawił w wywiadzie dla „Wyborczej”? Ile może wyprodukować umysł Plichty, wszak fałszywki dokumentów potrafi podrzucić do mediów, skomentować je, a do tego ma w zapasie fałszywe świadectwa, na które nie ma żadnych świadków.

Przecież to woda na młyn wrogów Tuska. Wszystko można zracjonalizować, szczególnie w takiej materii, w której do czynienia mamy z ogromnymi pieniędzmi, służbami specjalnymi i ludźmi władzy.

Już słyszę śpiewający chór: oszustwo, oszustwo. Kto miałby być tym oszustem? Wiadomo, Tusk. Plichta może mieć i taki scenariusz, nad którym pracował od dawna: uwikłać premiera. Popracował odpowiednio nad premierowiczem, a ten nieświadomy niczego, tak się dał uwikłać.

Pytanie wcale nie musi być nie z tej ziemi: Czy Plichta przewróci rząd Tuska? To może być afera największa po 1989 roku.